Hoe ziet de wereld eruit in 2050?
Een vervolgverhaal in drie delen.
Deel 1.
Inleiding.
Stel je voor: het is 2050. De rivier glinstert duizenden stukjes glas. Je staat op de dijk en kijkt uit over een landschap dat je nog herkent, maar dat ook radicaal veranderd is. De rivier is breder. Sommige dorpen zijn verdwenen, andere hebben zich aangepast. De natuur heeft zich op sommige plaatsen hersteld, terwijl elders nauwelijks nog iets van het oude landschap over is. Achter de horizon liggen steden die groter, slimmer en technologischer zijn dan ooit. Maar zijn ze ook leefbaarder?
Niemand weet hoe de wereld van 2050 eruitziet. Jongeren en ouderen kunnen erover profeteren - vergezichten zien, dromen dromen - maar niet voorspellen. Samen kunnen wel proberen de krachten te herkennen die ons naar verschillende 'toekomsten' duwen. Klimaatverandering is daarbij één van.
Daaronder liggen grotere en minder zichtbare verschuivingen: zoals het verlies van biodiversiteit, economische en sociale ongelijkheid, technologische versnelling, geopolitieke spanningen en een economie die steeds meer grondstoffen verbruikt. Maar ook dieren en landschappen beïnvloed.
Misschien staan we daarmee aan het begin van een ander tijdperk. Een tijdperk waarin niet langer vanzelfsprekend is dat groei, consumptie en technologische vooruitgang ons steeds verder brengen. De vraag is niet alleen hoe we de klimaatcrisis overleven, maar vooral in wat voor wereld we eigenlijk willen wonen.
Er zijn uiteenlopende toekomstscenario’s denkbaar. Sommige hoopvol, andere beangstigend. In het ene scenario weten we de relatie tussen mens en natuur te herstellen. In het andere redden we de planeet ten koste van onze vrijheid.
Is er ook een toekomst waarin alles instort, of juist een waarin technologie ons in staat stelt onverminderd door te gaan met onze huidige levenswijze.
Vier mogelijke richtingen dus. Vier winden die vanuit verschillende hoeken waaien.
Maar misschien is de toekomst minder voorspelbaar dan deze scenario’s suggereren. Misschien ontstaat er iets wat we nu nog niet kunnen zien. Een vijfde dimentie. Niet uit berekening, maar uit verbeelding, bezieling, Niet vanuit angst, maar vanuit het geloof dat het 'onmogelijke' toch mogelijk wordt.
Dit essay is een verkenning van die toekomst. Een poging om vooruit te kijken, zonder te doen alsof we weten wat er gaat gebeuren.
Hoe ziet onze planeet eruit in 2050?
Hierbij tref je het essay dat ik in 2020 schreef voor de cursus Ambassadeur Leefbare stad.
Stappen wij een ander tijdperk binnen? Er zijn diverse toekomst scenario's maar de afloop ongewis.
We zitten midden in de klimaat-crisis maar ook een politieke, economische, sociale en vooral de biodiversiteitscrisis. Sluipende crisissen die mogelijk vele malen groter zijn. Afloop ongewis.
We zitten midden in de klimaat-crisis maar ook een politieke, economische, sociale en vooral de biodiversiteitscrisis. Sluipende crisissen die mogelijk vele malen groter zijn. Afloop ongewis.
Miljoenen in de wereld sterven vroegtijdig aan kanker, welvaartsziekten en luchtvervuiling. In Nederland schat het RIVM dat aantal op ca. 9.000 (studie uit 2015). Dat is niet alles. Het grote uitsterven van dieren en het verlies aan biodiversiteit is alarmerend. Daar is het al 10 over twaalf.
Goed om daarbij stil te staan en te rouwen over het dramatische verlies aan medeschepselen.
Volgende week deel 2.
Reacties