Kon je teer smeren
Over steen, namen, verleden?
Dwaze stumper, zulke namen
Zijn nooit uit te wissen!
Ze staan gegrift in talloze
Mensenzielen, onaantastbaar
Voor jouw verziekte haat.
Ze staan met vuur geschreven
Aan de hemel, welks licht
Jou ondraaglijk is
Je hebt niets bereikt,
Teerling
Je hebt voor alles alleen
Je eigen naam besmeurd.
Niet die van hen:
Zij glimlachen om jouw woede
Badend in het licht,
Wiegend op Gods adem
En zingen heel zacht en stil
Voor wie het wil horen:
Vrede.
Door onbekende dichter als reactie op het bekladden van het oorlogsmonument.
Kamp Vught
Reacties
Politici buitelen vaak met superlatieven over elkaar heen wanneer dit soort wandaden moet worden veroordeeld: ‘t is verschrikkelijk’, ‘t is afgrijselijk’ of ‘t is weerzinwekkend’. Maar op enig moment zijn dit soort kwalificaties op. Maar gelukkig hebben we dan de schone kunsten nog!