NACORONA II

Hoe ziet de aarde eruit in 2050.

Een verhaal in drie delen. 

Deel 2

Stel je voor een rivier die glinstert als miljoenen stukjes glas. 

Stel je voor dat er evenzoveel scenario's zijn voor de toekomst.

Architectenbureau ARUP heeft met 4 korte visualisaties een aanzet gegeven. 

Hiermee mijn tekst en interpretatie;

SCENARIO 1: De herstellende toekomst.

Een toekomst met een gezonde leefomgeving en met goede sociale omstandigheden.

Dit is een toekomst waar de meest optimistische mensen op hopen. In dit scenario heeft de mensheid een harmonieus leven weten te creëren. De samenleving is weer in balans gebracht samen met natuur en milieu. Ook is ze goed op weg naar de regeneratie van alle ecosystemen. De degeneratie ervan is gestopt. 

De 'geneeskunde' voor aangedane steden heeft gewerkt. Ze zijn hersteld met natuurlijke pleisters. Er is  daarnaast ook een symbiose ontstaan tussen technologie, natuur, milieu en ecosystemen.

Het consumeren is in balans gebracht met het tempo waarmee ze kan worden aangevuld en hersteld. De economische groei is duurzaam, high-tech, groen, biodivers en kleinschalig. 

Stadslandbouw is overal ingevoerd. Mensen zijn tevreden en hebben zichzelf beperkingen opgelegd. Zoals minder vleeseten, minder consumeren en minder reizen. Genoeg is genoeg.

Onze bestuurders en de samenleving als geheel hebben de milieuproblemen tijdig onderkend en daadkrachtig aangepakt. Ze kijken nu verder dan de waan van de dag. Het verlies aan biodiversiteit is tot stilstand gekomen. Het massale uitsterven van diersoorten gestopt. De veerkracht van de natuur is overweldigend terug. Ecosystemen kunnen zichzelf herstellen.

De mensheid heeft ontdekt dat goed eten lokaal is, kleinschalig en biologisch. Veel mensen zijn vegetariërs geworden. Daardoor zijn ook veel epidemieën bedwongen. De natuur wordt ook eindelijk gewaardeerd als onlosmakelijk deel van onszelf en vooral voor alle gezonde producten en diensten die zij oplevert. 

De mensen staan weer in verbinding met iets veel groters dan zichzelf. Via geloof en spiritualiteit verbonden met alle dieren, planten en het leven op aarde. Individualisme is gestopt. Het individu is nu alleen belangrijk binnen het sociale netwerk van de groep. Egoisme is omgevormd in een sociaal altruïsme. De mens ziet zichzelf nu meer als dividue dan als individue.

Mensen hebben een goed sociaal leven. Met oprechte betrokkenheid, nederig en gunnend. Alles is dienstbaar aan elkaar. Ook gericht op goede leefomstandigheden voor generaties die na ons komen. Kortom; leven in perspectief voor heden en toekomst.

De ontwikkelde groene economie biedt voldoende werk en de werknemers worden betaald met een vast basis loon. Een loon waarvan een ieder eenvoudig kan leven. Initiatieven innovaties, uitvindingen en kunstzinnige uitingen worden extra beloond. Dat laatste komt mij wel goed uit ;-)

De mensheid speelt, experimenteert, creëert en werkt vooral samen. Dat was en is onze kracht. Het avontuur zit niet meer in fysieke reizen maar in ontdekkingen. Dicht bij thuis. Waarbij kennis niet zo belangrijk meer is (computers zijn daar beter in) maar gevoelens, meditatie, emoties en vooral bewustzijn. Die elementen brengen mensen in beweging. 

Die spelende mens zet zich in voor het maken van goede initiatieven die nieuwe draaggolven teweeg brengen zoals verhalen over geloof in perspectief, het onmogelijke mogelijk maken, kansen voor de jeugd en vooral samen herinneringen en ervaringen delen.

Kortom: De verbeelding aan de macht. De maatschappij is goed uitgebalanceerd en de mensen welvarend. De technologie zorgt voor schoon water, schone lucht en voldoende voedsel. Nederland heeft de signalen van zeespiegelstijging begrepen, concreet vertaalt naar de toekomst en voortvarend naar gehandeld. Voor de kust liggen enorme sluizen, mega pompen, nieuwe zeedijken en duinen die samen met de natuur zijn gebouwd, Deltawerken 2.0. Alles in zeer korte tijd gerealiseerd.

Gebouwen in steden en dorpen zijn alle circulair, natuurinclusief en energieneutraal. Permacultuur en regeneratieve landbouw staan op gelijke voet met de high-tech voedselproductie en beide zijn erop gericht om de biodiversiteit en de kwaliteit van de bodem te verbeteren.

De essentiële voedselvoorziening en basale grondstoffen zijn biobased en in een straal van 30 km rond woon- en werkomgeving te verkrijgen. Daarmee is de extreme vorm van globalisatie van voor 2020 teruggedrongen tot een hoge mate van zelfvoorzienendheid. 

SCENARIO 2: De groene autoritaire samenleving.

Stel je voor een gezonde natuur maar met slechte sociale omstandigheden.

Dit is de toekomst waarin de oprechte zorg voor het milieu en de gezondheid van de planeet juist door de heersende elite is misbruikt. Misbruikt voor het opzetten van onaangename samenlevingen, gezondheidsdictaturen, de actieve beëindig van ongeboren en "voltooid' leven en enge controlesystemen. Door de ernstige maatschappelijke beperkingen en autoritaire overheden zijn de meeste ecosystemen op aarde hersteld.

Onder druk van de ernstige aantasting van het milieu, extreem klimaat, de massale volksverhuizingen van klimaatvluchtelingen, pandemieën  en burgerlijke onrust hebben overheden snel gehandeld. Zich gericht op klimaatactie. Oliegebruik is snel afgebouwd, strikte ecologische regels zijn onmiddellijk ingevoerd en iedereen en alles is ingezet om de planeet te redden.

Alles is onderworpen en ondergeschikt gemaakt aan het herstel van de ecosystemen ... maar helaas kwam dit met een hoge kosten voor de gewone mensen. Er is een strikt voortplantingsbeleid ingevoerd. Mensen zijn gedwongen CO2 belasting te betalen (Ook de boeren in de veenweide gebieden vanwege verrotting van het veen) en hoge toeslagen op energie. De mensen zijn beperkt in hun reizen en in de steden gedreven, waar ze gemakkelijker te controleren zijn.

Maatschappij is sterk verdeeld. Er is ongelijkheid en mensen worden onderdrukt. Veel mensen voelen zich overbodig. Er zijn wel nieuwe banen gecreëerd, maar de meeste zijn gevaarlijk en ongewenst, zoals het opruimen van milieuverontreinigende stoffen en de verwerking van materialen voor hergebruik.

De kosten voor normaal voedsel is buiten het bereik van de gemiddelde burger gekomen. De mensen worden gedwongen om synthetisch voedsel te eten. Alleen de extreem rijken kunnen zich veroorloven om te eten zoals de mensen ooit deden in de jaren 2020.

SCENARIO 3:  De totale ineenstorting.

Stel je voor een slechte natuur en slechte sociale omstandigheden.

Dit is het nachtmerrie -scenario. Velen zijn er bang voor. Doordat onze levenswijze niet is veranderd heeft dat geleid tot volledige afbraak van de planeet en haar natuurlijke hulpbronnen.

Intensieve ontbossing, extreme winning van natuurlijke hulpbronnen, overmatige consumptie, epidemieën  en klimaatverandering hebben uiteindelijk geresulteerd in de fundamentele destabilisatie en instorting van alle natuurlijke systemen. Tekorten aan natuurlijke bronnen, energie, zoet water en voedseltekorten zijn overal. Er zijn  vele conflicten en massale migratie.

In plaats van een wereldwijd gecoördineerde inspanning en pogingen om wat er over is aan ecosystemen te herstellen hebben de meeste landen hun grenzen gesloten vanuit een nationalistische agenda. De merkwaardige zuigkracht van deze zelfdestructie lijkt gewonnen te hebben van gezond verstand. Voedsel en watertekorten, klimaatangst, epidemieën, migratie en de daardoor onvermijdelijke conflicten om de schaarse middelen hebben extreme vormen aangenomen.

Grote multinationals bezitten de monopolie op de resterende middelen. De natuurlijke hulpbronnen die eerder vanzelfsprekend waren, zoals schoon water en schone lucht zijn nu goederen geworden die worden verhandeld. Degenen die zich het niet kunnen veroorloven moeten genoegen nemen met verontreinigde bronnen.

Er is een harde scheiding tussen de partijen die toegang tot de natuurlijke bronnen hebben en degenen die dat niet hebben. De rijken hebben zich teruggetrokken in veilige havens voor zichzelf. De meesten ervan wonen in steden die nog voldoende middelen hebben. Ze hebben op grote schaal eco-koepels gebouwd als bescherming tegen extreme weersomstandigheden, de gevaren van het milieu, tegen vervuilde lucht en epidemieën....

Voor degenen die toegang hebben tot de bronnen verloopt het leven als vanzelf. Maar de rest van de bevolking moet vechten voor alles, zoals banen, gezondheid en sociale voorzieningen. Ze kunnen zich geen schoon water en gezondheidszorg veroorloven. In hun ellende zoeken ze toevlucht tot het gebruik van smart drugs en verdoving achter smartphones.

Bijna alle agrarische producten worden nu exclusief geproduceerd op industrieel niveau met behulp van genetisch gemodificeerde gewassen. Kleine boeren zijn volledig verdwenen en weggeduwd door grote bedrijven. 

Internationale bedrijven hebben de gehele productie van levensmiddelen onder controle. Van zaad tot oogst en de volledige distributie. De resterende boeren zijn gegijzeld door het systeem. Het regide systeem dat onvermijdelijk leidt tot ernstiger aantasting van de bodem, waardoor de mensheid uiteindelijk geen andere optie heeft dan de planeet aarde te verlaten (..).Door de zeespiegelstijging is Nederland al gedeeltelijk verlaten. Daarna volgt de aarde zelf die onleefbaar wordt. 

SCENARIO 4 : De technologische samenleving.

Stel je voor een slechte natuur en goede sociale voorwaarden.

Dit is een toekomst waarin we doorgaan met onze levenswijze met behulp van technologie. Op het eerste gezicht niet slecht voor de mensheid. Althans voor de meeste mensen. Het leven is voor hen nog nooit zo goed en comfortabel geweest. De  planeet aarde is echter niet zo gezond. 

In dit scenario kiezen we ervoor om te vertrouwen op onze technologie en het menselijk vernuft. We houden vast aan onze levenswijze in plaats van te veranderen en te minderen. Ondanks lokale inspanningen blijft de exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen onverminderd door gaan. Ook het dogma van de economische groei blijft onbetwist.

De meeste landen zijn het erover eens dat we moeten handelen vanwege klimaatverandering en vernietiging van het milieu, maar er is geen concrete gecoördineerde actie. Ook zijn er geen bindende overeenkomsten. 

In werkelijkheid wil niemand de rem zetten op de economische groei. De meeste regeringen aarzelen met de noodzakelijke en urgente acties op grote schaal. Het nemen van impopulaire maatregelen is immers politieke zelfmoord. De maatschappij is zeer gefragmenteerd  en toont geen enkeke daadkracht. Dat is de keerzijde van de democratisch gekozen volksvertegenwoordiging. 

In plaats daarvan nemen afzonderlijke regio's en steden genoegen met eigen ambitieuze aanpassingen die de economische groei stimuleren. Vooral om de toekomst van hun eigen infrastructuur en inwoners veilig te stellen tegen de extreme weersomstandigheden, droogte, overstromingen, stofstormen, epidemieën en branden.

Veel steden over de hele wereld hebben stadslandbouw ontwikkeld in een poging om de voedselvoorziening van hun bevolking veilig te stellen. Ook zetten ze in op de vermindering van de afhankelijkheid van de omliggende gebieden en landen. Regionale gebieden investeren in grootschalige infrastructuur en systemen om zoetwatertekorten tegen te gaan.

In veel opzichten is nu de extreme natuur een tegenstander: Een verwoestende kracht waartegen mensen zich moeten  verdedigen. 

Volgende week het slot.